Metoda McKenziego jest aktualnie najlepiej udokumentowaną (Evidence Based Medicine) metodą nieoperacyjnego czyli rehabilitacyjnego leczenia bólu krzyża i rwy kulszowej. Jej oficjalna nazwa brzmi Mechaniczna Diagnoza i Terapia (Mechanical Diagnosis and Therapy) w skrócie MDT, jest jednak powszechnie znana właśnie jako metoda McKenziego.

Jest to diagnozowanie i leczenie pacjenta z bólem kręgosłupa. System ten opiera się na znajomości wzorców bólowych kręgosłupa i analizie zachowania się objawów w wywiadzie oraz podczas badania. Istotą metody MDT jest samodzielność pacjenta, to aby sam pacjent mógł zapobiegać następnym epizodom bólu krzyża, a w przypadku wystąpienia dolegliwości wiedział co robić, aby ograniczyć lub wyeliminować ból.

Czym jest metoda McKenziego?

Jak mówi sam Robin McKenzie: ćwiczenia wg metody MDT służą postawieniu diagnozy, a z drugiej strony są ćwiczeniami terapeutycznymi. Zostały one opracowane aby zmienić układ w samym dysku i całym segmencie ruchowym kręgosłupa. W czasie ich wykonywania pacjent zauważa zmiany w lokalizacji i intensywności bólu. Te ćwiczenie nie służą „wzmocnieniu mięśni brzucha”.

Robin McKenzie rozwija system Mechanicznej Diagnozy i Terapii od połowy lat 50-tych ubiegłego wieku. Wtedy zaobserwował centralizację objawów i eliminację bólu u pacjenta z rwą kulszową ułożonego w przeproście (rys). W tamtym okresie uważano przeprosty odcinka lędźwiowego za ruch niekorzystny i mogący doprowadzi do nasilenia dolegliwości. Sprzeczność pomiędzy wiedzą popularną, a własną obserwacją doprowadziły McKenziego do wnikliwej obserwacji pacjentów i w konsekwencji stworzenia metody Mechanicznej Diagnozy i Terapii.

Celem leczenia pacjentów z bólami krzyża jest

• szybka eliminacja bólu kręgosłupa i objawów neurologicznych
• zmniejszenie ryzyka nawrotów zespołów bólowych kręgosłupa
• ograniczenie dolegliwości w czasie następnych epizodów.

Każdy pacjent z bólem krzyża lub rwą kulszową powinien przejść cykl diagnozowania i leczenia wg McKenziego gdyż w ten sposób ogromnie zwiększa swoją szansę na wyleczenie. Przed planowaną operacją zawsze proponuję pacjentowi próbę terapii MDT i dopiero gdy bark jest poprawy podejmuję decyzję o operacji.